Nieuwe artiesten zijn zelden meteen een afgewerkt product, klaar om op de grootste podia te staan. Ze ontwikkelen zich eerst in repetitie- en studioruimtes waar ze de tijd krijgen om te zoeken en te proberen, in gesprekken waarin ze eerlijke feedback krijgen van ervaren experts, in deelnames aan open mics voor een klein publiek.
Dat is waar Het Depot, muziekcentrum in Leuven en één van de allereerste organisaties die met ticketmatic werkte, met Depot Academy een duidelijke impact maakt. Meer nog dan straffe, bewezen artiesten programmeren en concerten uitverkopen, ligt hun drijfveer in het helpen ontplooien van onontgonnen talent.
Mike Naert, co-oprichter en algemeen directeur van Het Depot, licht toe hoe talentontwikkeling bij hen eruitziet. Hij schetst hoe hun werking is opgebouwd, waar de uitdagingen liggen, en waarom blijven investeren in ontwikkeling voor hem en zijn team geen randactiviteit is, maar de reden waarom ze hun job doen.
Balanceren tussen budget en het artistieke
Wie wil begrijpen hoe Depot Academy georganiseerd wordt, moet eerst begrijpen hoe Mike werkt en hoe dat voelbaar is in de dagelijkse werking van Het Depot. Zijn rol laat zich moeilijk vatten in één functietitel, hij is medeoprichter, algemeen directeur, programmator en nog veel meer. Programmatie vormt nog steeds de kern van wat hij doet, maar die opdracht reikt veel verder dan het samenstellen van een artistieke kalender. “Programmatie heeft een inhoudelijk en artistiek aspect maar heeft ook een heel belangrijk budgettair aspect,” vertelt hij. “Dat gaat bijvoorbeeld over voldoende evenementen binnenhalen die wat commerciëler van aard zijn, omdat die uiteindelijk ook een stuk de rest van onze werking helpen financieren.” Programmatie is dus altijd een evenwichtsoefening, omdat populaire acts het mogelijk maken om te investeren in andere initiatieven zoals Cool (hun festival voor soul, funk en jazz), maar ook talentontwikkeling. En die vragen vaak veel inzet zonder dat er (financiële) winst tegenover staat.
Mike is ook een uitgesproken voorvechter van artistiek talent buiten de muren van Het Depot. Hij is al decennialang een vaste waarde in de Belgische pop- en rocksector, engageert zich intensief in samenwerkingen met andere muziekclubs en met organisaties zoals VI.BE, volgt politieke dossiers van dichtbij en mengt zich actief in het debat over hoe de pop-rock sector georganiseerd en ondersteund wordt. Zijn inzet vertrekt vanuit jarenlange praktijkervaring en een diepe betrokkenheid bij artiesten, zalen en het bredere ecosysteem waarin zij functioneren.
Talentontwikkeling als kernopdracht
Bij Het Depot is talentontwikkeling geen apart traject dat losstaat van de rest van de werking. “We hebben er altijd bewust voor gekozen om onze presentatiefunctie en onze ontwikkelingsfunctie een evenwaardig statuut te geven in onze werking,” zegt Mike. “We zijn er gewoon de juiste plek voor.”
Die visie vertrekt vanuit het idee dat talent tijd en een veilige context nodig heeft. “Eén van mijn stilaan cliché-uitspraken is: talent wordt niet geboren op het podium van Rock Werchter. Het heeft een beschermde omgeving zoals Het Depot nodig waarin het stappen kan nemen.” Depot Academy is daarom geen strak afgelijnd programma, maar een omgeving waarin artiesten kunnen binnenkomen, tijd krijgen om te groeien, elk op hun eigen tempo en volgens hun eigen noden.
Artiesten komen Het Depot binnen via open mics zoals Rauw en wedstrijden zoals Soundtrack. Wie daar opvalt, kan verder doorgroeien als artist in residence. Die residents krijgen een combinatie van infrastructuur (repetitie- en studioruimtes) en begeleiding, van artistieke feedback tot contacten leggen. Voor sommige artiesten volstaat de infrastructuur al om te kunnen groeien, bij anderen ligt er meer focus op professionaliseren. “Bij Kaat Van Stralen hebben we geholpen in de zoektocht naar een entourage,” vertelt Mike. “We hebben een jaar met haar gezocht naar een goede booker en een goede manager. Nu heeft ze die. En nu… She’s doing it, eh.” Het allermoeilijkste voor jong talent blijkt op de radar komen van programmatoren. “Wij krijgen duizenden en duizenden mails voor shows. Daar kunnen we niet op antwoorden. Maar mails van artiesten die we bijvoorbeeld op Soundtrack gezien hebben, die bekijken we wél.”
De ondersteuning in de Academy wordt gedragen door een klein, vast artistiek team binnen Het Depot. Mike zelf volgt de trajecten van nabij, samen met twee medewerkers, Marthe en Simon, die zich toeleggen op talentontwikkeling en programmatie. Ze fungeren samen als klankbord, geven feedback, zoeken relevante contacten en helpen artiesten oriënteren waar nodig — informeel, maar met een blijvende betrokkenheid.
De realiteit achter de ambitie
Ontwikkeling vraagt tijd, ruimte en begeleiding, maar botst structureel op financiële grenzen. “Muziek opnemen kost nog altijd geld,” zegt Mike. “Goede muzikanten, goede producers, goede songwriters, dat zijn allemaal uren die vaak niet vergoed zijn.” Diezelfde moeilijkheid stelt zich ook op vlak van artwork, promo en repetities. “In de klassieke muziek repeteert niemand gratis. Nul,” zegt hij. “In de pop-rock zo goed als allemaal.”
De beperkte middelen hebben directe gevolgen voor hoe talentontwikkeling vandaag vorm krijgt. “We kunnen niet financieel ondersteunen, alleen met infrastructuur en advies,” zegt Mike. Zeker voor artiesten zonder eigen middelen, zonder ouders die bijdragen, betekent dat dat ontwikkeling vaak samenvalt met voortdurende onzekerheid. Volgens Mike is die situatie het gevolg van een structureel onevenwicht in hoe verschillende muziekgenres ondersteund worden. Dat verschil vertaalt zich rechtstreeks in wat mogelijk is: hoeveel tijd artiesten kunnen investeren, hoeveel risico ze kunnen nemen, en hoe lang een traject kan duren voordat het zichtbaar wordt.
“Eén van mijn dromen is dat we een stuk van ons budget kunnen watermerken en dat effectief aan artiesten geven om zich op het gemak, zonder financiële stress te kunnen ontwikkelen.” Die nood overstijgt het niveau van één organisatie en raakt aan hoe talentontwikkeling in Vlaanderen structureel wordt benaderd.
Waarom dit werk nodig blijft
De impact van de Academy wordt vaak pas achteraf zichtbaar. Artiesten die vandaag op grote podia staan, begonnen ook ooit in een context waarin ze nog zoekende waren. Mike verwijst in dat verband naar namen als Selah Sue, Ão en Portland — artiesten die Het Depot als thuis blijven zien, lang nadat hun traject er begon. “Die artiesten koesteren ons huis,” zegt hij. “En de mensen die hier zorg gedragen hebben voor hen.” Voor Mike zit de motivatie niet in de cijfers maar in het directe contact met artiesten en in het creëren van kansen voor wie die nodig heeft om te groeien. “Ik kom het liefst naar avonden waar misschien zestig, zeventig man is,” zegt hij. “Want daar kan het grote talent van morgen tussen zitten.”
Depot Academy toont hoe cultuurorganisaties, ook met beperkte middelen, een wezenlijk verschil kunnen maken voor artiesten die zich moeilijk elders kunnen ontwikkelen. Soms betekent het intensief meedenken, contacten helpen leggen, soms gewoon ruimte en tijd geven. Niet omdat het rendeert, maar omdat het ertoe doet — voor artiesten, voor cultuurorganisaties en voor het muzikale landschap waarvan zij deel uitmaken.
.png)
